|
|
 |
De financiële markten staan onder druk door de kredietcrisis. Die is ontstaan toen steeds meer Amerikanen hun hypotheek niet meer konden betalen. Banken over de hele wereld lijden daardoor grote verliezen omdat ze allemaal van elkaar afhankelijk zijn. De beurzen zijn onderuit gegaan, wat niet alleen nadelig is voor particuliere beleggers maar ook voor mensen afhankelijk van een oudedagvoorziening omdat pensioenfondsen ook investeren in aandelen. De gevolgen van de crisis voor Nederland vallen volgens minister van Financiën Bos voorlopig wel mee. Volgens de PvdA-leider is onze economie sowieso wel sterk. Appa vindt Bos maar een sukkel en heeft hem in interviews al meerdere keren op de korrel genomen. De rapper ziet in zijn omgeving maar weinig voorspoed. Nederland behoort in Europa echter tot de landen met de laagste werkloosheidscijfers en de economie blijft groeien. Het is logisch dat Bos naar dit grote plaatje kijkt en dan tevreden is.
Je kunt de minister overigens niet toedichten dat hij niet aan de burger met een kleine portemonnee denkt. De aangekondigde BTW-verhoging van 19 naar 20 procent wil hij misschien uitstellen omdat de koopkracht van Nederlanders met weinig geld achteruit dreigt te gaan. Dit leidde tot ruzie binnen het kabinet want met de opbrengsten van de BTW-verhoging moest een verlaging van de WW-premies worden bekostigd. Minister van Economische Zaken Van der Hoeven (CDA) wil arbeid op die manier goedkoper maken en zo meer mensen aan het werk krijgen.
Eerder in het parlementaire jaar hadden CDA en PvdA ook al financieel-economische beef. De partijen gingen rollenbollend over straat over versoepeling van het ontslagrecht. De PvdA wil hier niets van weten terwijl het CDA voor versoepeling is. Werkgevers zijn volgens de partij van Balkenende eerder geneigd mensen aan te nemen als ze makkelijker werknemers kunnen laten gaan. Om de ruzie te beëindigen werd besloten tot instelling van de commissie-Bakker, die moest onderzoeken hoe er meer Nederlanders aan het werk konden worden geholpen. Een van de conlusies luidde: Er ontstaat de komende decennia een groot tekort aan arbeidskrachten, dus iedereen is nodig.
De regering wil de vele vacatures voor hoogopgeleiden in de toekomst in laten vullen door kennis-immigranten. In de jaren zestig en zeventig werd ook naar het buitenland gekeken toen de tekorten werden opgevangen door gastarbeiders. Salah Edin zegt hierover in 'Het land van...' dat Nederland door 'onze vaders' is opgebouwd. Dit is een beetje overdreven. Werknemers uit Turkije en Marokko hebben inderdaad grote gaten opgevuld maar Salah gaat voorbij aan de jaren vlak na de Tweede Wereldoorlog toen de bevolking de broekriem aantrok. Het land moest er bovenop worden geholpen en een van de maatregelen van premier Drees was loonmatiging, waardoor het salaris van werknemers niet met grote stappen werd verhoogd.
Dit soort macro-economische thema's komen niet vaak terug in de hiphop omdat rappers het abstracte meestal terugbrengen tot het persoonlijke, zodat luisteraars zich eerder kunnen identificeren met de artiest. Hierdoor snijden mc's eerder micro-economische onderwerpen aan, hoewel dat deels te maken heeft met bragging and boasting: kijk mij genoeg verdienen om een keuken aan te schaffen die ik nooit gebruik.
Toch is de macro-economie relevant voor de hiphop. Zo hebben Havoc en RZA verklaard te beleggen in aandelen, dus een Wall Street in mineur zal ook hen somber stellen. Bovendien is de economie van invloed op de inhoud van rapmuziek, een genre dat de maatschappij reflecteert. Voor zover de Nederlandse rap een eigen identiteit heeft wordt die voornamelijk gevormd door onze relatieve welvaartstaat. Rappers verhalen namelijk over andere onderwerpen dan hun Amerikaanse collega's, omdat Nederland minder extremen kent dan de VS. Daarnaast werkt de Nederlandse inkomensverdeling door in het succes van rappers. Zo hebben luisteraars die zich identificeren met middenklasser Pete Philly over het algemeen meer geld om een album te kopen dan mensen lager op de maatschappelijke ladder die zich herkennen in de muziek van Kempi.
Rappers kiezen hun eigen onderwerpen maar het is te hopen dat de economie vaker zal opduiken in de hiphop. Want de discussies in dit land moeten niet beperkt blijven tot die 300 vrouwen in een boerka en de veel te vaak opgevoerde vrijheid van meningsuiting. Daar kunnen mc's een bijdrage aan leveren door, zonder een oplossing te claimen, de werkelijke vraagstukken van deze tijd aan de orde te stellen: hoe vangen we de kosten op van de vergrijzing, krijgen we de kredietcrisis op zijn knieën en helpen we grote groepen werkloze jongeren aan een baan?
Rogier
|
|
|
|
