|
|
 |
De line die alles zegt: Hello, my name is
Sup yo? Ik ben de Oudewijzeman, a.k.a. Oudewijzekiko, Oudewijzepapi, all of that. Ook bekend als deejay Julstar, je weet. Rockrocking venues met Tictoc, mijn boys, one love. Delfshaven, Rotterdames, Eindjegramma waddup? Oudewijzeman, de Goudenprijzenman y'all, unfuckwithable.
Als ik zo mijn Volkskrant column begin (gepland in 2018), ben ik daar waarschijnlijk snel klaar. Maar als ik zo mijn album zou openen (gecanceld in 1998), kijkt niemand raar op. Als ik me zo voorstel bij Pauw en Witteman, gaat Jeroen vast allemaal flauwe grapjes over me maken. Maar als ik zo opneem in een 3voor12 uitzending, zegt Andrew gewoon: okee man, welkom in de uitzending.
En wat is het verschil? Juist, hiphop. Jezelf representen is typisch hiphop. En daarom is het zevende element: Ikke. Niet ikke de Oudewijzeman, zoveel kapsones heb ik ook weer niet (al is daar wel wat voor te zeggen, red.). Maar Ikke in het algemeen, iedereenīs eigen Ikke. I Am! Somebody! Ikke, Ikke, Ikke! Dat is toch de belangrijkste boodschap die hiphop de wereld te vertellen heeft.
Prachtig nietwaar? Een cultuur die erom draait mensen heel hard Ikke te laten roepen. Ik vind het een geniale uitvinding, maar het moet er voor de neutrale toeschouwer een beetje vreemd uitzien. Gasten die honderden euro's aan verf uitgeven om overal Ikke op te schrijven. Wat denken die lui? 'Ik vind het belangrijk dat de mensen het volgende weten: Sjaak'. Ikke Ikke Ikke! Waarom? Of feestjes waar om de beurt iemand de mic pakt om heel hard Ikke te roepen. Artiesten die miljonair worden met een oeuvre wat voor 80% bestaat uit Ikke Ikke Ikke. And ofcourse n-a-s are the letters that spell. Ja duh, beter had Joessoe Noedoer een keer zo'n track geschreven. Dan hadden we er nog wat aan. Hebben ze niks beters te melden met hun dikke kop? Die vraag krijgt elke hiphop fan toch elke twee maanden wel eens gesteld. En dit moet je dan zeggen:
Welnu mijn beste neutrale toeschouwer met je lelijke moeder, dat is nou hiphop. En dat is vet. Dat is de wereld laten weten dat je bestaat. Fuck 15 minutes of fame, 15 rooftops werkt net zo goed. Je wou me niet kennen? Je gaat me kennen. Het is kinderlijk simpel, en daarom is het zo heerlijk. Het verhaal erachter moge bekend zijn, zeker na de eerdere elementen: de have-nots die niet gezien worden, hebben met hiphop een manier gevonden om erkend te worden. Daar zou je hele intelligente betogen en politieke bespiegelingen over kunnen houden. Of je roept gewoon keihard Ikke. Veel hiphoppers kiezen gelukkig voor die laatste optie. Ikke Ikke Ikke! Een statement van jewelste, meer to the point kun je het niet krijgen. Fuck jou, ik ben ik en ik ben er trots op. B-i-g g-i-e, a.k.a. b-i-g. Get it? Biggie. Inderdaad, zo eenvoudig is het, dikke broeder.
Ikke Ikke Ikke! Volgende week de rest.
Oudewijzekiko
|
|
|
|
