Sendar's introductie
De Boombap-redactie vroeg of ik zin had om een serie columns over mijn favoriete rappers te schrijven. Ik zei ja. Want dat leek me leuk. En zoals Bun B het laatst mooi verwoordde in een interview met Believer Magazine, "everything I've ever written has bits and pieces of everything I've ever heard, and any rapper that tells you different is a liar." Elke rapper is beïnvloed door andere rappers, en je liegt dat je barst als je zegt dat het niet zo is.

Ik heb een lijstje gemaakt van twintig rappers die mij persoonlijk beïnvloed hebben. Niet te verwarren met de twintig beste rappers van de wereld, dus die GEIT-lijstjes en het "waar is Big Daddy Kane"-commentaar mogen jullie lekker voor jezelf houden. De komende weken ga ik, in willekeurige volgorde, haarfijn uitleggen welke rappers het zijn en waarom dan wel. Eén voor één, zodat de Nintendo generatie het rustig bij kan houden, en als het je niet boeit dan ga je lekker buiten hoela hoepen.

Elke zondag een nieuwe update!

Sendar's Geitenlijst:
Lil' Fame
Sendar's Geitenlijst:
Raymzter
Sendar's Geitenlijst:
Andre 3000
Sendar's Geitenlijst:
Redman
Sendar's Geitenlijst:
Inspectah Deck
Sendar's Geitenlijst:
Rakim
Sendar's Geitenlijst:
Tash
Sendar's Geitenlijst:
Mast Ace
Sendar's Geitenlijst:
Kanye West
Sendar's Geitenlijst:
Slick Rick
Sendar's Geitenlijst:
AZ
Sendar's Geitenlijst:
Extince
Sendar's Geitenlijst:
Ice Cube
Sendar's Geitenlijst:
Saigon
Sendar's Geitenlijst:
EPMD
Sendar's Geitenlijst:
Sean Price
Sendar's Geitenlijst:
Devin the Dude
Sendar's Geitenlijst:
Large Professor
Sendar's Geitenlijst:
Ludacris
Sendar's Geitenlijst:
Jay-Z
Ingmar Says:
Freestyle Column Number Fo'
Ingmar Says:
Freestyle Column Numero Tres
Ingmar Says:
Freestyle Column Nummertje 2
Ingmar Says:
Freestyle Column Uno
Ingmar Says:
Hiphop. Daar zit wat in.
Ingmar Says:
FUBU lakens of een HEMA dekbedovertrek?
Beste Album: Disposable Arts
Beste Lied: Beautiful
Hip Hop Quotable: "I don't do white music, I don't do black music / I make rap music, for hiphop kids"


De bovenzaal van Paradiso, als ik me niet vergis was het tijdens een Boombap-Jam. De DJ zette een plaat op met een pompende beat, een refreintje van Greg Nice en een rapper die de quote hierboven spitte. Bij navraag bleek die rapper niemand minder dan Masta Ace te zijn. Na drie goeie albums en wat sporadische gastoptredens leek hij sinds het midden van de jaren negentig van de aardbodem verdwenen, maar acht jaar later was hij opeens terug met Disposable Arts, zijn beste werk tot dan toe. Dat ik hem in eerste instantie niet herkende bij het horen van Don't Understand, het nummer van de quote, dat komt waarschijnlijk doordat Masta Ace het niet echt moet hebben van een karakteristieke rapstijl. Zijn sterke punten zijn z'n heldere, altijd verstaanbare delivery en z'n spitsvondige, voor gewone stervelingen begrijpelijke teksten. Al sinds zijn begindagen bij de legendarische Juice Crew was Ace de 'rappende gewone man', de emcee die alledaagse onderwerpen aankaartte en zich nooit presenteerde als een superster. Die superster is hij ook nooit geworden, maar dankzij z'n tijdloze muziek gaat hij wel de boeken in als een van de meest onderschatte rappers aller tijden.
Sendar
theTopics twitter YouTube twitter