 |
PvdA-Kamerlid Jeroen Dijsselbloem wil dat veroordeelde Marokkaans-Nederlandse probleemjongeren een buurtverbod krijgen. De rechter moet kunnen opleggen dat ze ergens anders gaan wonen zodat ze bij vrijlating hun criminele gedrag niet weer oppakken met hun oude vrienden. Dat staat in de PvdA-notitie De vrijblijvende aanpak voorbij, die vorige maand verscheen. Een opmerkelijk rechts geluid voor de PvdA, maar niet schrikbarend voor hen die Dijsselbloem een beetje kennen. Hij wil geen 'bling bling' in de gevangenissen en trok hard van leer tegen videoclips waarin pooiers en andere criminelen worden verheerlijkt (lees: gangsterrap). Het Kamerlid gaf eerder al aan dat de Britse opiniemaker en voormalig psychiater Theodore Dalrymple een inspiratie voor hem is. Deze conservatieve Engelsman klimt regelmatig in de pen om opiniepagina's van kranten te voorzien van zijn kritiek op het multiculturalisme en de leefwijze van mensen in de onderklasse.
Sinds Vogelaar vorige maand is opgestapt is de koers van de PvdA duidelijk. De PVV en Rita Verdonk blazen hard in het zeil van het sociaal-democratische schip en zorgen voor een wind van links, waardoor de gevestigde partijen koers zetten naar rechts. Ook de PvdA, zeker nu Ella niet meer stiekem het anker het water kan laten inglijden. Dijsselbloem spreekt daarbij overigens van een 'macho gettocultuur' die de probleemjongeren uitdragen. Hij koppelt daarmee de drang naar een mannelijke status aan een achterbuurt. Daar heeft een getto echter niks mee te maken. De cultuur van een getto wordt vooral gekenmerkt door uitzichtloosheid en spanning over onbetaalbare rekeningen, werkloosheid, moorden en drugsverslaving.
Dijsselbloem beantwoordt een luide roep om actie van de politiek. Criminelen plaatsen zich namelijk buiten de samenleving door misdaden te plegen terwijl diezelfde maatschappij wel moet opdraaien voor de kosten ervan. Het is echter ernstig de vraag of je daarbij in het strafrecht onderscheid moet maken op basis van etniciteit. Het strafrecht is namelijk een uiting van nationale waarden; als je Marokkaanse Nederlanders anders gaat berechten dan autochtone Nederlanders dan zegt dat iets over de omgangsvormen in dit land. En die zijn niet best.
Criminelen hoeven in Nederland op weinig begrip te rekenen omdat de welvaartstaat een boel kansen biedt om het te maken. Het gezin, de wijk en intelligentie van het kind zijn natuurlijk van invloed op het risico dat iemand in de misdaad belandt. Maar het sociale vangnet om burgers mee te krijgen in de samenleving is groot. Wat dat betreft is het jammer dat rappers als C.A.N.E. en Kempi lieten doorschemeren dat zij zich gesteld zien voor een keuze tussen rappen of de criminaliteit. Hun moeilijke jeugd speelt hierbij ongetwijfeld een rol maar ze moeten onderkennen dat het onderwijs, en daarmee kansen op de arbeidsmarkt, ook voor hen toegankelijk is. Ze hebben het gevoel op een T-splitsing te staan terwijl Nederland eigenlijk een vierbaans snelweg kent met rijstroken voor muziek, werk, school en ja, ook criminaliteit. De Nederlandse hiphop is bovendien zo weinig lucratief dat je bij een keuze voor de muziek vaak moet bijklussen voor een degelijke boterham. Dat Kempi bij de bekendmaking van zijn platencontract bij Top Notch blij was dat hij niet meer hoefde te 'hosselen' is hem gegund, maar een deal bij een platenmaatschappij is in Nederland vaak niet voldoende om te overleven.
Omdat rappers berichten over de criminaliteit die zij waarnemen, en regelmatig uitdragen dat zij zelf de status van kruimeldief zijn ontstegen, wordt hiphop regelmatig met misdaad geassocieerd. De Rijksuniversiteit Groningen werkt dat beeld nog een beetje in de hand. Uit onderzoek van de universiteit bleek vorige maand dat in buurten waar veel graffiti op de muren is gespoten mensen eerder stelen dan in schonere wijken. Op die manier geeft de misdaad een vervelend luchtje aan hiphop, maar het kan mc's zo nu en dan ook brengen tot mooie teksten. Een treffend voorbeeld hiervan is Jay-Z, die het verschil tussen hem en zijn concurrenten aangeeft als het aankomt op rappen over criminaliteit: "Y'all record, I recall, cause I really been there before" (Moment of Clarity).
In het thema misdaad schuilt ook vaak de opstandigheid tegen politie, zoals de rebellie zich meestal richt tot de wereld buiten hiphop. Die eigenzinnigheid zou zich meer moeten manifesteren binnen de eigen cultuur. Wat zou het verfrissend zijn als er eens een rapper opstond die een lans breekt voor de wet, en niet alleen om Jeroen Dijsselbloem een plezier te doen. Want criminaliteit is een ontwrichting van de samenleving die ons allemaal raakt, zowel in het hart als in de portemonnee. De wetstrijd kent alleen verliezers.
Rogier
|
|
