Black Milk:
alleskunner uit Detroit

Orville Breeveld:
De Bijlmer is een cultdorp

Zo Moeilijk:
Daar moeten ze maar aan wennen

Atmosphere & Brother Ali:
Als ik iets schrijf dan gebeurt het een jaar later ook echt

Creature, El Pres en dj Hassle:
Doe-het-zelvers

Winne:
Koning, kapitein, generaal

DJ Knowhow:
Het doet me pijn

Duvel propageert isolatie:
Iedereen op zijn eigen eilandje

Amir:
Ik zou mijn kind niet willen opvoeden als vinylnerd

10 vragen aan Tropical Danny:
Pak 'm ff beet

Postman Mis:
Ik voelde me gecrucified voor de zonden van andere mensen

Jazzy Jay:
Bar Mitzvah of Griekse bruiloft, ik kan overal draaien

Dj Spinna:
Ik moet dit doen. Voor Dilla, mezelf en voor hip hop

Tim Dog:
De slavernij is over

Extince:
Blij dat ik rij

10 jaar Fat Beats Amsterdam:
De enige veilige thuishaven voor menig hip hop vinyl koper

Smif-N-Wessun:
Noem het geen comeback

Kees de Koning:
Passion of the Kees

Devin the Dude:
Ik ben een positief ingesteld mens

Brainpower:
Storm na de stilte

DAC:
Hip hop in Nederland is 100 euro en warm eten

Digable Planets:
Waar waren ze?

The Proov:
We voelen dat we wat te bieden hebben

Raymzter:
Psychologie in Almere

Scarfaced:
Tony Montana is eigenlijk een asielzoeker

Jneiro Jarel:
Ik represent geen hood, ik kom uit de wereld

Kubus:
Ik blijf liever op de achtergrond

Non Phixion:
In New York haat iedereen ons

Kool Keith:
Mijn hobbies zijn erg driedimensionaal

Ghostface Killah en de Theodore Unit:
Who Would You Fuck Part II

Bahamadia:
Ik ben geen martelaar voor de backpack-rap

Immortal Technique:
Revolutie is niet iemand met een Che Guevara T-Shirt die in de jungle rond loopt

CL Smooth:
Je moet het leven

Eyedea & Abilities:
We wíllen wel popsterren zijn

The Gift of Gab:
Ik probeer niet te zeggen dat het ene goed en het andere fout is

Gunkhole:
Wij gaan verder in de scratchmuziek

Skiggy:
Ik ben geen onwijze pimpdaddy

RJD2:
Muziek is echt een obsessie, soms voelt het alsof ik geen keuze heb

C-Mon:
Ik kan geen ene noot lezen!

Slug:
Hiphop is nu 20 en krijgt binnenkort zijn mid-life crisis

VSOP:
Als je dingen met een knipoog bekijkt en aanpakt, kan je nooit zo hard op je bek gaan

Stones Throw kijkt vooruit
DJ Romes, Oh No, Medaphoar en Dudley Perkins over hun toekomst

Murs:
3:16 is mijn beste album tot nu toe

Defari
verruilt 'sunny L.A.' voor een paar koude weekjes Europa

Aesop Rock:
Ik was geschokt

Dj Vadim:
De kunst van het luisteren

Madlib:
Ik probeer rebels te zijn in alles wat ik doe

Jaydee:
Dat was mijn fucking beat!


Toen hip hop net jazz begon te ontdekken als onuitputtelijke bron van inspiratie, kwamen uit het niets drie Digable Planets. In een rokerige jazzcafé atmosfeer verschenen Butterfly, Doodlebug en Ladybug met 'Rebirth of Slick (Cool Like Dat)' elke dag op MTV.



Ondanks deze bescheiden hit werden ze nooit echte sterren. Iedereen speculeerde dat Ladybug de groep zo snel mogelijk zou verlaten om solo te gaan. Zo'n charmante verschijning die zich staande wist te houden over verfijnde beats leek een geheide hit. Maar dat gebeurde nooit. Het tweede album 'Blowout Comb' had minder impact, maar sudderde langzaam door tot in de poriën. Door de politiek correcte 'artistieke meningsverschillen' stierf Digable Planets een onopvallende dood. Niemand hoorde veel meer van ze, tot ze in 2005 opeens weer gedrie op het podium stonden alsof er niets gebeurd was. De enige relevante vraag die in theBoombap opkwam: "waar waren jullie in godsnaam al die jaren?"



Cee Knowledge a.k.a. Doodlebug
"Ik zat zeven jaar opgesloten in een Colombiaanse gevangenis tot zij me uiteindelijk kwamen bevrijden. Ladybug had via wat Braziliaanse connecties genoeg wapens geregeld. Daarom heb ik nu geld nodig en tour door Europa. Je moet dit ook niet verder vertellen, want dan kom ik in moeilijkheden. Maar serieus, ik ben de afgelopen twee jaar bezig geweest met een groep,the Cosmic Orchestra. We hebben alle underground clubs van binnen gezien en hebben ook een album uitgebracht. Daarna ben ik met de mixtape serie 'Cosmic Funk Essentials' begonnen en probeer daarmee underground groepen die ik goed vind exposure te geven."



Butterfly
"Ik heb met m'n bandje Cherry Wine een plaat uitgebracht en we hebben door het hele land opgetreden. Omdat m'n moeder erg ziek werd, ben ik een paar jaar geleden van New York naar Seattle verhuisd. Niet echt een stad bekend om z'n hip hop roots, maar ik kon creatief wel uit de voeten met de juiste frame of mind. Voor mij ligt het in de lijn van wat we deden met Digable Planets, maar dat is niet bewust. Als je bezig bent met je muziek ga je je daar niet mee bezig houden. Ik doe m'n ding en wat er daarna mee gebeurt, dat heb je toch niet zelf in de hand."



Mecca the Ladybug
"Ik ben met m'n eigen leven verder gegaan, heb muziek gecreëerd en ben nu toe aan een soloalbum dat in april uitkomt. Daarnaast is dit de eerste keer dat we samen weer iets doen sinds 10 jaar en zijn er plannen weer de studio in te gaan voor het einde van dit jaar. We zijn al ideeën aan het uitwisselen, maar hebben nog niets opgenomen." Wat meer aarzeling komt er na de vraag of ze hun solo carrières belangrijker vinden dan weer samen te komen. "Als we allemaal besluiten dit als een prioriteit te zien in ons leven dan gaan we het beste eruit halen". Ondertussen gaan de geruchten dat ze aan het shoppen zijn bij een aantal labels.



De mensen die deze tour komen kijken zijn vooral van de oude garde, Butterfly: "Maar er zijn ook jongeren die net onze muziek voor het eerst gehoord hebben, het dope vinden en nieuwsgierig zijn wie er achter die muziek zit." Hun muziek leeft dus duidelijk voort, ondanks de lange radiostilte. Butterfly: "Uiteindelijk was ik blij met de manier waarop Blowout Comb ontvangen werd. Het vuurtje ging niet meteen branden nadat het uitkwam, maar het heeft wel jarenlang gesudderd en doorverkocht. Er hing een soort mystique omheen, dat heeft ons geholpen te overleven, zelfs nadat we uit elkaar waren." Twee classic albums dus, dat moet z'n invloed wel gehad hebben op andere artiesten. Maar ze blijven bescheiden. Butterfly: "Ik kan het je niet precies vertellen. De dingen waar wij naar luisterden en die we gebruikten, kwamen voort uit de invloed van mensen die voor ons kwamen. Als wij iets hebben beïnvloed dan is dat doordat we dat geleerd hebben van de mensen voor ons."

Klik hier voor de review van het optreden van 18 februari op de Kindred Spirits special in Paradiso

Tekst: Jeroen van Hove, met dank aan Thomas Gesthuizen & Amal Alhaag, foto's: Deluge / Shuheid Brown, audio: Thomas
theTopics twitter YouTube twitter