theBoombap / hip hop platform


Hij heeft de Praagse lente gevoeld, Zwitserse Alpenkaas geproefd, in Duitse gasthofs geslapen en Nederlandse skunk gerookt. Deze maand verruilde Defari Herut 'from the Likwit Cru' 'sunny L.A.' voor een paar koude weekjes Europa; de drank is altijd goed en met 'true hiphop fans' is het hier goed toeven. Samen met dj Barbershop Kid en twee onvolwassen ogende Engelse dames (die de tourmanagers blijken te zijn) maakt Defari zich op voor zijn debuut op het Hengelose poppodium Metropool. "Het toeren zit me in 't bloed man, ik ben er voor gemaakt. Ik moet alleen gezond zien te blijven; goed eten en voldoende slapen". De managedames schieten op de achtergrond in de lach want koud een minuut voor deze opmerking heeft Defari een complete opsomming gegeven van alle soorten hasj en wiet die hij vandaag gerookt heeft. Als ik naar de fles cognac naast de fruitschaal wijs, lacht hij zelf vrolijk mee. Defari heeft het wel naar z'n zin in Europa. De mensen zijn aardig, de hotels mooi, maar bovenal de fans: "ze zijn echt hier". The Sunhine Als we over zijn muziek beginnen gaat Defari meteen rechter op zitten, verruilt het glas cognac voor een blikje Red Bull en wrijft een keer in z'n ogen. Hoe zit het eigenlijk met z'n nieuwste project samen met Babu, er komt een album aan? "We proberen het Likwit Junkies album deze zomer klaar te hebben. Er is al een single uit en er gaat er nog een komen. We zijn als Gangstarr: ik ben Guru en Babu is Premier, hij produceert het hele album". In hiphopland zijn Defari en de Likwit Cru onlosmakelijk verbonden met L.A. en het zonnige California. De zon is ook een duidelijk terugkerend onderwerp in zijn muziek. Zo getuigt ook de eerste Likwit Junkies single: S.C.A.N.S. met het hele zonnige L.A. als thema. "De zon is een deel van mijn dagelijks leven dus je hoort het terug in m'n muziek en zeker in Likwit Junkies nummers. Het is waarschijnlijk m'n beste werk tot nu toe". Dooddoeners Met zichzelf in het zonnetje zetten heeft Defari dus niet zo'n moeite. Anders wordt het, wanneer het om bepaalde collega's gaat. In een inmiddels berucht interview met thaformula.com haalt hij vernietigend uit naar mc's als Ugly Duckling, Atmosphere en Aesop Rock. Hij vindt ze 'horrible' en 'straight garbage'. Hoewel Defari in Hengelo z'n standpunt nog steeds rechtvaardig vindt, drukt hij zich wel iets genuanceerder uit. Eigenlijk wenst hij ze allemaal het beste en veel succes. "Ik gebruikte ze alleen als voorbeeld. De groepen die ik genoemd heb pasten op dat moment gewoon in dat plaatje, het was niets persoonlijks. Ik ben een veteraan in het circuit, snap je. Ik ga al lang mee. Toen ik commentaar had, gingen bij iedereen ineens de veren overeind staan. Maar ga eens terug naar jaren geleden; toen zei ik precies hetzelfde over grotere, zwarte groepen. Ik blijf bij m'n punt en dat heb ik altijd gedaan. Als ik iemand kwaad heb gemaakt, spijt het me, maar daar ging het niet om. Het feit dat ik ze genoemd heb, heeft er zelfs voor gezorgd dat ze publiciteit kregen (lacht). Het ging niet om hen, het ging om wat er op dit moment met het hele hiphopcircuit aan de hand is. Ik wens iedereen die er wat van probeert te maken succes". Labelhoppen Defari heeft een uitgesproken mening over wat er precies allemaal mis is met Hip Hop op dit moment. Het komt er op neer dat er een groot gat is ontstaan tussen de underground en de mainstream, waardoor mc's als hijzelf steeds in het midden blijven hangen. Internet is daar volgens Defari vooral de oorzaak van. "Er is een soort cultus ontstaan rondom 'underground' groepen die via het Internet de aandacht hebben weten te trekken. Maar ze maken geen echte hip hop!". In Defari's theorie heeft Internet er o.a. voor gezorgd dat veel onafhankelijke radiostations het loodje hebben moeten leggen. Nog een reden waarom Defari met zijn Odds & Evens album in het midden is blijven hangen is volgens hem mismanagement van het label (High Times). Veel succes met labels heeft Defari nooit gehad. Nadat hij bij Tommy Boy ontevreden wegging kan hij ook met High Times niet meer door één deur. Ze hebben het album, wat volgens Defari een 'groot' label verdient, nooit echt gepromoot, waardoor hij de nodige publiciteit, en dus dollars, is misgelopen. Om het gesprek een positievere wending te geven laten we de geschiedenis de geschiedenis en houden we het bij zijn nieuwe werk wat op ABB uit gaat komen. Hij kan altijd terug vallen op het label van Benni B. "Ik ben blij met ABB en met Benni. We kennen elkaar al heel lang. We hebben het label zelfs samen opgericht. Hij komt ook uit L.A. en we dj'den vroeger samen". Over Benni B zelf is niet zo heel veel bekend, behalve dat hij een enorme recordcollectie heeft. "Benni is één van 's werelds grootste verzamelaars. Hij is een expert op het gebied van heel veel muziek. Man, je had 'm vroeger moeten zien. Hij verkocht aan de lopende band kratten voor 800 dollar per stuk!. Ik draaide zelf ook en heb een paar kratten en draaitafels thuis staan". Deze mc kijkt dus verder dan rappen alleen. "Precies, en dat hoor je in mijn beats. Die kies ik heel nauwkeurig uit. Ik ben echt into soul en melodieën. Wij experimenteren daar al een hele tijd mee, eigenlijk al voor Jay-z het populair maakte. Op het Likwit Junkies album hoor je veel melodieën, dat is belangrijk man." Melodieën, marktwerking, labelmanagement; voor een 'standaard mc' ben je bij Defari dus aan het verkeerde adres. Dat bewijst hij nog maar eens als ik hem tot slot vraag of Bush weer president gaat worden. Hij antwoordt resoluut met een 'hell no', waarna hij een heel betoog begint waarom niet en wat de consequenties zouden zijn als dat wel gebeurt. Al pratend worden we er op attent gemaakt dat de tijd voorbij is. Hij laat zijn betoog voor wat het is en concentreert zich weer op de cognac, zoals het een ware Likwit Junkie betaamt. Tekst: Doka / foto's: Joortje.nl