theBoombap / hip hop platform


'You gotta live it'. CL Smooth, de soulvolle MC die bekend is van zijn jarenlange samenwerking met Pete Rock, zit buiten op een bankje bij Fatbeats. Witte sportsokken in donkerblauwe slippers, een NY petje op, ogen die bijna voortdurend de straat opkijken. Om hem heen staan een stuk of zes mensen te luisteren, want CL zit tijdens deze instore duidelijk op zijn praatstoel. 'Je kunt wel duizend vragen stellen, maar ik kan je geen antwoorden geven', zegt hij tegen de jonge MC/producer die wel zijn apparatuur bijeen heeft gespaard, maar nog niet goed weet hoe er muziek mee te maken. 'You gotta live it. De apparatuur gaat het niet voor je doen. Het zit in je, het is iets waar je mee geboren bent. Ik weet hoe ik met mezelf moet leven. Als je dat weet, weet je hoe je met anderen om moet gaan. Anders ben je een bokser die wel goed kan vechten, maar een klap in zijn gezicht krijgt omdat hij niet weet hoe hij zichzelf moet verdedigen. Dus leer met jezelf te leven en schrijf daarover. Dat kun je verwerken in je muziek en dan kun je het publiek iets geven.' CL wil artistiek gezien zo dicht mogelijk bij zichzelf en zijn innerlijke strijd en groei blijven. Of liever nog: bij zichzelf blijven, maar tegelijkertijd ervoor zorgen dat mensen zich met zijn thema's kunnen vereenzelvigen. En zo kon het gebeuren dat Pat Benatar's jaren tachtig-hit 'Love Is A Battlefield' al enige tijd door zijn hoofd spookt. "Dáár wil ik iets mee doen, dat wordt het volgende nummer dat ik wil maken. Liefde is een slagveld. Omdat het uiteindelijk een gevecht is met jezelf en niet met de wereld. Het besluit om van jezelf te houden of jezelf te haten. Ik denk dat dat een beter uitgangspunt voor een nummer is dan een track over het gevecht voor een vrouw. Ik zou hier eigenlijk een dag eerder zijn, maar er was te veel verkeer omdat een man van de Whitestone Bridge (Bronx, New York, red.) was afgesprongen. Hij hield niet genoeg van zichzelf. Love is a battlefield, iedereen kan zich daarmee vereenzelvigen: van een directeur tot een dakloze die staat te bedelen met een bekertje in zijn hand. "Liefde voor jezelf, je mensen en je land. Ik ben erover gaan nadenken omdat ik onlangs Farhenheit 9/11 heb gezien. Die film heeft alles ontmaskerd, het was één grote grap. Onze president heeft de verkiezingen beïnvloed, ging de eerste negen maanden van zijn regeerperiode op vakantie, gaf ons geld uit aan zijn oorlog, maar deelde een bedrijf met dezelfde mensen (tegen wie hij oorlog voerde, red.)." Zou hiphop zulke politieke misstanden niet ook kunnen ontmaskeren? CL denkt van wel: "Natuurlijk kan dat. En het is nu tijd om te stemmen. Wij zijn nu in de meerderheid. Rap is in de mode, we kunnen het zelfs cool maken om te stemmen. Mensen denken: 'Als Jay-Z stemt ga ik ook'. Rap is politiek." Toch vallen er weinig politieke boodschappen terug te vinden in de meeste hiphopnummers. CL beaamt dat: "Major artiesten praten erover op een andere manier tegenwoordig. Ze hebben het er niet per sé over in hun nummers. In plaats daarvan doneren ze bijvoorbeeld geld aan een goed doel. Ze gebruiken hun sterrendom om dingen te bereiken in plaats van het er in de studio over te hebben. Als ster, als iemand met status zeggen ze: ik ga stemmen, dus stem ook." Woede, maar ook teleurstelling klinkt in CL zijn stem door als hij het over de politiek in zijn land heeft. "Ik begrijp de kritiek op de Verenigde Staten. Je kunt niet de politieagent voor de hele wereld spelen. En je kunt niet vechten tegen de mensen met wie je ook nog zaken doet. Dan kun je hen schurken noemen maar ben je er eigenlijk zelf een. Als ik in een ander land zou wonen dan Amerika zou ik ook denken 'wat zijn ze aan het doen, ze nemen alles over!' Met zo'n president. Ik wist het meteen, alleen al door naar zijn gezicht te kijken wist ik het. Hoe hebben we hem tot president kunnen benoemen?" CL kan de situatie in de VS met afstand bekijken omdat hij inmiddels meer van de wereld heeft gezien. "Ik blijf komen, het liefst nog met meer artiesten, ik cancel niet. Ik wil alles geven, niet alleen aan mijn mensen thuis." Met afstand kan CL nu ook terugkijken op het leven in een van de slechtere delen van Mount Vernon, op een steenworp afstand van de Bronx. "Door mijn vrienden van vroeger had ik hier nooit kunnen zijn. Die waren vooral bezig met domme dingen. Ze waren werkloos en als ze in weer eens in de bak zaten moest ik hun borg betalen. In mijn moeilijke tijden waren het niet de homies with the popular names die achter me stonden. Het was een kleine blanke kid die me bleef steunen. Hij heeft nu een eigen garage. Wij werkten samen omdat we wisten wat we wilden. En toen we daar waren zijn we allebei onze eigen weg gegaan, ik doe mijn ding en hij het zijne. Niemand heeft ooit gedacht dat hij mijn beste vriend zou zijn. Maar hij was sterk. Een braniac met driftbuien. Ik was altijd meer laid back, want ik wist dat ze bang voor me waren. Omdat ik niet praat, maar observeer. Ik was de enige zwarte jongen die met de blanken hing, dus ik was een geval apart. Je moet slim zijn, weten met wie je wel en niet moet hangen. Je moet skillz hebben om in de ghetto te overleven, maar één op de honderd mensen komt er uit. De ghetto is a fun place maar ik zou er niet willen wonen." Toch komt CL er nog regelmatig, maar dan vooral om zijn honden uit te laten. Zie de video. Dit interview kwam tot stand tijdens een instore in Fatbeats. Thanx aan iedereen die er was en vragen stelde. Foto's: Wilco & Thomas / video: Thomas / tekst: Radna