 |
Black Milk:
alleskunner uit Detroit
Orville Breeveld:
De Bijlmer is een cultdorp
Zo Moeilijk:
Daar moeten ze maar aan wennen
Atmosphere & Brother Ali:
Als ik iets schrijf dan gebeurt het een jaar later ook echt
Creature, El Pres en dj Hassle:
Doe-het-zelvers
Winne:
Koning, kapitein, generaal
DJ Knowhow:
Het doet me pijn
Duvel propageert isolatie:
Iedereen op zijn eigen eilandje
Amir:
Ik zou mijn kind niet willen opvoeden als vinylnerd
10 vragen aan Tropical Danny:
Pak 'm ff beet
Postman Mis:
Ik voelde me gecrucified voor de zonden van andere mensen
Jazzy Jay:
Bar Mitzvah of Griekse bruiloft, ik kan overal draaien
Dj Spinna:
Ik moet dit doen. Voor Dilla, mezelf en voor hip hop
Tim Dog:
De slavernij is over
Extince:
Blij dat ik rij
10 jaar Fat Beats Amsterdam:
De enige veilige thuishaven voor menig hip hop vinyl koper
Smif-N-Wessun:
Noem het geen comeback
Kees de Koning:
Passion of the Kees
Devin the Dude:
Ik ben een positief ingesteld mens
Brainpower:
Storm na de stilte
DAC:
Hip hop in Nederland is 100 euro en warm eten
Digable Planets:
Waar waren ze?
The Proov:
We voelen dat we wat te bieden hebben
Raymzter:
Psychologie in Almere
Scarfaced:
Tony Montana is eigenlijk een asielzoeker
Jneiro Jarel:
Ik represent geen hood, ik kom uit de wereld
Kubus:
Ik blijf liever op de achtergrond
Non Phixion:
In New York haat iedereen ons
Kool Keith:
Mijn hobbies zijn erg driedimensionaal
Ghostface Killah en de Theodore Unit:
Who Would You Fuck Part II
Bahamadia:
Ik ben geen martelaar voor de backpack-rap
Immortal Technique:
Revolutie is niet iemand met een Che Guevara T-Shirt die in de jungle rond loopt
CL Smooth:
Je moet het leven
Eyedea & Abilities:
We wíllen wel popsterren zijn
The Gift of Gab:
Ik probeer niet te zeggen dat het ene goed en het andere fout is
Gunkhole:
Wij gaan verder in de scratchmuziek
Skiggy:
Ik ben geen onwijze pimpdaddy
RJD2:
Muziek is echt een obsessie, soms voelt het alsof ik geen keuze heb
C-Mon:
Ik kan geen ene noot lezen!
Slug:
Hiphop is nu 20 en krijgt binnenkort zijn mid-life crisis
VSOP:
Als je dingen met een knipoog bekijkt en aanpakt, kan je nooit zo hard op je bek gaan
Stones Throw kijkt vooruit
DJ Romes, Oh No, Medaphoar en Dudley Perkins over hun toekomst
Murs:
3:16 is mijn beste album tot nu toe
Defari
verruilt 'sunny L.A.' voor een paar koude weekjes Europa
Aesop Rock:
Ik was geschokt
Dj Vadim:
De kunst van het luisteren
Madlib:
Ik probeer rebels te zijn in alles wat ik doe
Jaydee:
Dat was mijn fucking beat!
|
|
 |
Vroeger hielp een '40 oz' als ontbijt hem de dag door, tegenwoordig is het eerder meditatie wat zijn stressniveau laat dalen. Al meer dan tien jaar gooit hij met zijn welbekende flow zijn zelfbewuste teksten de wereld in. Hij blijft trouw aan zijn Bay Area crew, vroeger bekend als 'Solesides', enkele jaren geleden getransformeerd in 'Quannum'. Maar groeit ook verder met zijn partner 'Chief Xcel' als 'Blackalicious' naar major label artiest. 'Gabby T' beter bekend als 'The Gift Of Gab' vond het tijd voor een soloalbum. De Europese release ligt nu net in de winkel, maar de US-import is al enige tijd verkrijgbaar.
4th Dimensional Rocketships Going Up
"De titel is een weerspiegeling van leven bij het moment, maar wel in een spirituele dimensie. Toen ik het album schreef las ik veel over dieptemeditatie en daar heeft het album mee te maken." Het Blackalicious album 'NIA' ging vooral over het doel in het leven en je eigen weg vinden, waarna 'Blazing Arrow' meer ging over de kracht om dat pad te blijven volgen. "In die context gaat dit album over loslaten, je hebt die kracht gevonden om je pad te blijven volgen, maar ondertussen zijn er allerlei dingen waaraan je vast blijft houden. Het gaat over in vrede zijn met alles wat er op je pad komt, acceptatie van goede en slechte dingen." Dit persoonlijke pad gaat even een andere kant op dan het pad van 'Chief Xcel'. "We zijn allebei hele dynamische mensen, en ik denk dat het gezond is voor een groep om ook in staat te zijn individueel jezelf uit te drukken en andere gebieden te verkennen. Zo vormt 'Chief Xcel' samen met 'Lateef The Truth Speaker' 'Maroons', en zo had ik zin om eens met andere producers te werken." Toch is het hele album geproduceerd door maar twee producers 'Jake One' en 'Vitamin D' die niet echt van elkaar te onderscheiden zijn qua stijl. "Ik wilde dat het album heel erg samenhangend werd, een geluid creëren. Er waren een hoop andere producers waarmee ik had kunnen werken, zoals 'Babu', 'Evidence' of 'Nu-Mark', en ik hoop dat het daar in de toekomst nog van komt. Maar toen ik een demo kreeg van 'Jake' en 'Vitamin', wist ik dat ik hen wilde voor mijn soloalbum, dat was het geluid dat ik in mijn hoofd had."
Zelf is hij totaal tevreden met het resultaat, maar er gaan ook stemmen op die 'The Gift Of Gab' dicterend en alwetend vinden en soms misschien wat arrogant. "Sommige mensen vinden dat het lijkt alsof ik predik, dat ik dicteer hoe iemand zou moeten leven, maar dat is niet zo. Ik ben een persoon die zoekt naar een meer spiritueel bevredigend leven, maar ik ben ook gewoon een alledaagse man. Mijn muziek is onderdeel van mijn relatie met God. Ik probeer niet te zeggen dat het ene goed en het andere fout is. Ik deel mijn visies met de wereld, hoe ik over dingen denk. Dat is niet perse de beste mening, maar het is wel mijn mening. Ik heb zeker niet alle antwoorden, dat heeft alleen God. Maar het leven is een reis, en ik schrijf en vertel over mijn innerlijke reis, over beats."
Spiritualiteit
"Ik doe niet mijn best om spiritueel over te komen, dat is mijn doel niet. Ik spreek vanuit mijn hart en er komt uit wat er in zit. Ik geloof in een hogere kracht, ik geloof dat God in alles aanwezig is. Ik denk dat de evolutie zich nu richt op spiritualiteit en dat we als mensheid daardoor meer 'goddelijk' zullen gaan worden. God is altijd aanwezig geweest in iedereen, maar omdat we zelf de controle over hebben genomen, sturen we vaak de verkeerde kant op. Dat is volgens mij de grootste fout van de mensheid, we proberen de controle over het geschapene over te nemen van de schepper. Maar ik zie het vrij breed, ik geloof niet in een bepaalde religie. Mijn familie was heel kerkelijk, daarmee ben ik opgegroeid. Tegenwoordig sluiten mijn ideeën niet meer aan bij een bepaalde religieuze groepering, zo is rappen een deel van mijn missie hier op aarde. Muziek, en de discipline die ik daarin stop, is een deel van mijn persoonlijke relatie met God." Op die manier zou je kunnen zeggen dat 'The Gift Of Gab' als een soort spreekbuis voor zijn god fungeert. "Ik denk dat iedere kunstvorm dat doet, daar ben ik niet speciaal in. Alle kunst komt uit de onzichtbare wereld, als een artiest krijg je woorden, plaatjes, of wat je expertise ook is, gezonden, en die druk je uit."
Blackalicious
Dat persoonlijk groei voor 'The Gift Of Gab' iets belangrijks is, lijkt onomstotelijk. "Op dit moment is mijn gezondheid heel belangrijk voor me, ik ben dertig-plus, ik ben een entertainer, en dat wil ik blijven doen tot achter in de veertig. En om dat te bereiken moet ik fitter worden dan ik nu ben." De nabije toekomst zal vooral gevuld worden met touren en de afronding van het nieuwe 'Blackalicious' album. "Het komt op z'n laatst uit in Maart 2005 op 'Epitaph Records' en zal 'The Craft' gaan heten." Van 'Solesides', 'Quannum', 'MCA' naar 'Epitaph', 'Blackalicious' houdt van labelhoppen. "We willen gewoon zo veel mogelijk mensen bereiken. 'Quannum' is klein en independent en jammergenoeg daardoor heel politiek. Het lukt daar niet om een video op 'MTV' of 'BET' te krijgen. Zelfs als je een briljant nummer of video uit hebt, doe je er zonder groot label niet toe. Met 'NIA' hebben we laten zien dat we zelf platen kunnen verkopen. 'MCA' wilde ons graag hebben, maar daar moest wel volledige creatieve vrijheid tegenover staan. We kregen dat en waarom zouden we onszelf dan beperken. Wellicht kunnen we zo wat bijdragen aan de balans binnen hip hop in het algemeen. Er zijn op dit moment een hoop goede artiesten, maar de balans tussen mainstream en underground zou beter kunnen. Voor mensen buiten de cultuur wordt hip hop op een bepaalde manier afgeschilderd, terwijl het zoveel meer is dan dat standaard beeld."
Als iemand die zich zo met zijn persoonlijke groei bezig houdt kan The Gift Of Gab het niet laten tot slot zijn belangrijkste levensles mee te geven: "Je hebt alles wat je nodig hebt, alle tijd die je nodig hebt, altijd, ook als je denkt dat je het niet hebt."
Tekst: Remco / beeld: Epitaph
|
|
|
|
