 |
Black Milk: alleskunner uit Detroit
Orville Breeveld: De Bijlmer is een cultdorp
Zo Moeilijk: Daar moeten ze maar aan wennen
Atmosphere & Brother Ali: Als ik iets schrijf dan gebeurt het een jaar later ook echt
Creature, El Pres en dj Hassle: Doe-het-zelvers
Winne: Koning, kapitein, generaal
DJ Knowhow: Het doet me pijn
Duvel propageert isolatie: Iedereen op zijn eigen eilandje
Amir: Ik zou mijn kind niet willen opvoeden als vinylnerd
10 vragen aan Tropical Danny: Pak 'm ff beet
Postman Mis: Ik voelde me gecrucified voor de zonden van andere mensen
Jazzy Jay: Bar Mitzvah of Griekse bruiloft, ik kan overal draaien
Dj Spinna: Ik moet dit doen. Voor Dilla, mezelf en voor hip hop
Tim Dog: De slavernij is over
Extince: Blij dat ik rij
10 jaar Fat Beats Amsterdam: De enige veilige thuishaven voor menig hip hop vinyl koper
Smif-N-Wessun: Noem het geen comeback
Kees de Koning: Passion of the Kees
Devin the Dude: Ik ben een positief ingesteld mens
Brainpower: Storm na de stilte
DAC: Hip hop in Nederland is 100 euro en warm eten
Digable Planets: Waar waren ze?
The Proov:
We voelen dat we wat te bieden hebben
Raymzter:
Psychologie in Almere
Scarfaced:
Tony Montana is eigenlijk een asielzoeker
Jneiro Jarel:
Ik represent geen hood, ik kom uit de wereld
Kubus:
Ik blijf liever op de achtergrond
Non Phixion:
In New York haat iedereen ons
Kool Keith:
Mijn hobbies zijn erg driedimensionaal
Ghostface Killah en de Theodore Unit:
Who Would You Fuck Part II
Bahamadia:
Ik ben geen martelaar voor de backpack-rap
Immortal Technique:
Revolutie is niet iemand met een Che Guevara T-Shirt die in de jungle rond loopt
CL Smooth:
Je moet het leven
Eyedea & Abilities:
We wíllen wel popsterren zijn
The Gift of Gab:
Ik probeer niet te zeggen dat het ene goed en het andere fout is
Gunkhole:
Wij gaan verder in de scratchmuziek
Skiggy:
Ik ben geen onwijze pimpdaddy
RJD2:
Muziek is echt een obsessie, soms voelt het alsof ik geen keuze heb
C-Mon:
Ik kan geen ene noot lezen!
Slug:
Hiphop is nu 20 en krijgt binnenkort zijn mid-life crisis
VSOP:
Als je dingen met een knipoog bekijkt en aanpakt, kan je nooit zo hard op je bek gaan
Stones Throw kijkt vooruit
DJ Romes, Oh No, Medaphoar en Dudley Perkins over hun toekomst
Murs:
3:16 is mijn beste album tot nu toe
Defari
verruilt 'sunny L.A.' voor een paar koude weekjes Europa
Aesop Rock:
Ik was geschokt
Dj Vadim:
De kunst van het luisteren
Madlib:
Ik probeer rebels te zijn in alles wat ik doe
Jaydee:
Dat was mijn fucking beat!
|
|
 |
Het gaat goed met Skiggy Rapz. Begin dit jaar was hij dé belofte op de Grote Prijs. Wist hij deze belofte ook waar te maken, of bleef het bij valse hoop? Wij voelden hem aan de tand, drie hoog achter in de Amsterdamse buurt de Pijp. De sterallures hebben op zich laten wachten, want Skiggy blijft realistisch: "Wie weet is dit allemaal wel van hele korte duur".

Een tekenende opmerking voor de 21-jarige mc uit Nieuwkoop, die naast zijn ontluikende rapcarriere tijd overhoudt voor zijn studie Maatschappelijk Werk. Rappen is vooral een leuk bijbaantje.
Grootse plannen zijn er nooit aan te pas gekomen. Hij begon op zijn 15e de groep O.D. Fundamentals, samen met Majazz, die nu zijn backup mc is. Toen hij de tijd rijp achtte om zijn kunsten met anderen te delen ging hij tracks in mp3 formaat verspreiden. Ondertussen trad hij op met Master Surreal, waarvoor hij indertijd backup vocals verzorgde. nadat hij zich in 2003 inschreef voor een verzameldcd van de Zuid Hollandse Popunie kwam het balletje pas echt aan het rollen. Ze haalden hem over om mee te doen aan de lokale voorrondes van de Grote Prijs: "In de eerste plaats was mijn antwoord: nee. Ik moest het solo doen en ik had nog geen backup mc." Uiteindelijk ging hij toch overstag. Het werd een doorslaand succes. Hij won de voorronde in Waterfront en mocht door naar de finale. Met maar één gelijkwaardige tegenstander in de vorm van Maestro Mikel won hij deze zonder al te veel tegenstand. Gouden bergen heeft het hem niet opgeleverd, maar teleurgesteld is hij allerminst: "Dit was wat ik ervan verwacht had. Het is een duwtje in de rug, het opent veel deuren." Zo kon hij vrij gemakkelijk zijn releaseparty in Bitterzoet regelen en belandde hij in de voorprogramma's van Pete Rock & CL Smooth, en natuurlijk Extince. Dat laatste zij aan zij met zijn voormalig rivaal Maestro Mikel.
Dat er geen sprake was van kwaad bloed lijkt vanzelfsprekend voor de self-proclaimed 'hippie rapper'. "Ik ben een vredelievend persoon. Als ik stoer rap in een nummer dan is dat meer een soort act, dat vind ik gewoon leuk om te doen."
Naast de shows die het opleverde kon Skiggy ook uiteindelijk toekomen aan de release van zijn langverwachtte debuut. Zo kon hij met zijn hoofdprijs 500 cd's laten drukken en zijn nummers laten afmixen in de befaamde Wisseloord Studio's. De titel werd Boat Drinks. "De titel komt uit de film 'Things To Do In Denver When You're Dead'. Daar is het een soort mafia ding. Als ze klaar zijn met hun opdracht gaan ze met zijn allen wat drinken op een boot. Maar het is vooral een toast op het goeie leven"
Echt gemakkelijk voelt de mc met de onafscheidelijke pet zich nog niet onder zijn nieuw verworven bekendheid. "Het is best wel lastig om dan een bepaalde houding aan te nemen. Bijvoorbeeld als je bij een meisje een handtekening op d'r buik moet zetten." Alhoewel het hebben van groupies toch z'n voordelen heeft: "Ik mag niet klagen." Haastig voegt hij eraan toe "Maar ik wil ze niet allemaal groupies noemen hoor! Ik ben geen onwijze pimpdaddy."
Niet alleen vrouwen raken in vervoering van 's mans rapkunsten: "Ik was jurylid Barneveldse Battles. Sta ik daar te pissen, komt er zo'n gozer naast me staan. En z'n hele gezicht trekt wit weg. "Wat de fak. Skiggy rapz!" En terwijl hij zit te pissen wil hij me een hand geven. Hij begon helemaal raar te praten, 'kben een beetje zenuwachtig kben een beetje zenuwachtig' maar wat ik echt raar vond is dat ie zei: 'wow, nu zie ik je eens een keertje in het echt!.' Want posters heeft Skiggy naar eigen weten niet laten drukken. De echte skiggy kunnen we je niet geven, maar print hier the next best thing!

Ook bij het bespreken van zijn toekomstplannen volhardt onze posterboy in zijn bescheidenheid: "Ik hoop, een beetje cliché, dat ik ook in het buitenland kan spelen en dat het allemaal groter wordt dan het nu is."
Dat zijn muziek de grens overgaat staat eigenlijk al vast: "Volgend jaar treed ik op in Marokko. Via stichting Marmoucha ofzo. Lijkt me een leuke ervaring, beetje zoals opgezwolle naar Ethiopie gingen. Of D-men die naar Honduras gingen. Het inspireert je weer."
Tekst: Robin / foto's: Guy
|
|
|
|