Madlib a.k.a. the Beat Conductor, the Loopdigger, the Madkid; allemaal aliassen van Otis Jackson Jr. Daarnaast zou je hem kunnen kennen als Quasimoto a.k.a. Lord Quas, dj Lord Such en zelfs een hele jazzband; Yesterday’s New Quintet.
Sinds 1996 is hij actief op met name het label Stones Throw van L.A.’s dj Peanut Butter Wolf. Langzaam maar zeker is de kluizenaar aan het uitgroeien tot een icoon in zowel de hiphop- als jazzwereld. Van de Alkoholiks tot Jay Dee, van Stones Throw tot Blue Note. Stilzwijgend laat hij zijn muziek spreken en over de hele wereld reizen.
Madlib is van nature geen energieke prater. Slechts muziek gerelateerde onderwerpen houden hem geboeid. Waarschijnlijk stelt elke interviewer die op zijn pad komt hem dezelfde vragen over het album 'Champion Sound'. Het album dat hij met Jay Dee als JayLib maakte, werd flink gehyped. Nadat Madlib zich relaxt in zijn stoel is gaan zitten en de microfoon onder zijn neus krijgt, lijkt het verstandig om maar meteen met de deur in huis te vallen. Hoe is die samenwerking tot stand gekomen? Madlib gaat op het puntje van zijn stoel zitten en pakt de mic af als een hongerige battle emcee om het nog dichter bij zijn mond te houden, zodat hij z’n stem geen fractie hoeft te verheffen. Madlib: “We hebben elkaar voor het eerst ontmoet in LA bij een show van Slum Village, waar hij met J-Rocc en Bahamadia was. We waren toen waarschijnlijk allebei dronken. We praatten constant tegelijkertijd en luisterden niet naar elkaar. Een jaar later belde hij me op om wat in Detroit te komen doen voor zijn solo album dat uit zou komen op MCA. Ik heb toen een weekje in de studio rondgehangen met hem en Frank-N-Dank. We hebben in Detroit een aantal tracks opgenomen en sindsdien is er een verbintenis. We zijn cousins wat betreft levensstijl, muziek en eigenlijk alles. Na Detroit stuurde hij me veel beats, omdat hij vond dat we samen een project moesten doen. Ik stuurde hem tweehonderd beats en hij stuurde er mij weer een paar honderd terug. Jay Dee nam zijn ding op in Detroit en ik in LA. Ondertussen werkten we gewoon door aan onze eigen projecten. We hoefden eigenlijk niet bij elkaar te zijn, omdat we wisten wat er moest gebeuren.”
Jaylib
Het samen op een track rappen willen ze tot het volgende Jaylib album bewaren. Waarschijnlijk zullen de eerste tracks van dat album vroegtijdig in omloop komen, zoals ook het geval was met een oudere versie van ‘Champion Sound’. Stones Throw is een klein label met weinig mensen, maar toch lekt er een hoop muziek veel te vroeg uit via bootlegs en Internet. Madlib kijkt bedenkelijk. “We geven het alleen aan bepaalde mensen, iemand van hen moet het uitgelekt hebben. Sommige dingen waren nog niet eens af. Zo zijn er ook opnames van mij over beats van Jay Dee opgedoken alsof het een Jaylib album was. Met alleen ruwe demo’s en shit. Het zal wel okay zijn want mensen willen het horen. Maar het is beter om gewoon te wachten tot het af is.” Bezwaar tegen het downloaden van zijn muziek heeft hij niet. “Het is cool zolang mensen geen demo’s in elkaar draaien en dat een album noemen met muziek dat nog niet eens officieel is. Demo nummers die nog niet eens gemixt zijn ofzo. Dat is het enige waar ik problemen mee heb. Maar al het andere is cool. Ik maak me niet druk om geld. Ik wil alleen dat mensen het juiste product horen. Ik krijg m’n geld toch wel, of ze nou downloaden of niet.”
Yesterday's
Yesterday’s New Quintet is een jazzband bestaande uit vijf alter ego’s van Madlib, die ook daadwerkelijk de instrumenten zelf heeft bespeeld. Hij heeft er geen muziekles voor gevolgd, maar heeft alles min of meer zelf uitgepluisd. “Ik kan wel muziek lezen als ik ervoor ga zitten, maar dat wil ik eigenlijk niet. Ik wil gewoon op een onconventionele manier bezig zijn. Ik probeer rebels te zijn met alles dat ik doe. Alles op een andere manier doen dan iedereen. Ik neem alles over elkaar in sporen op met wel een paar cut ins. Op het eerste album waren wel een aantal dingen gesampled, maar alle nieuwere Yesterday’s New Quintet tracks zijn helemaal live gespeeld. Ik zou niet kunnen kiezen tussen samplen en live spelen. In ieder geval wil ik het laten klinken alsof het gesampled is. Ik hoop ook dat iemand mijn live ding binnenkort sampled.” Madlib staat bekend als fanatiek cratedigger. In zijn tracks laat hij vaak blijken dat hij precies weet welke platen hij gebruikt. In de werkelijkheid is hij niet bekend met alle artiesten waar hij platen van koopt. “Ik koop instinctief platen, ik luister ze nooit, maar meestal heb ik geluk. Ik kijk wel naar labels en jaartallen, maar neem het direct mee naar huis en ik moet er vervolgens wel iets mee doen.”
Gelijkgestemden
Op het Nederlandse label Kindred Spirits van KC the Funkaholic kwam dit jaar het album 'Tribute To Sun Ra' uit, waar ook Madlib een bijdrage aan heeft geleverd. “Sun Ra is één van mijn favoriete artiesten. Ik had al een heel album liggen dat gewijd was aan hem en heb gewoon één van die tracks gegeven. Kindred Spirits wist niets over dat album, maar wel dat ik van Sun Ra hield.” Hij is al wat bekender met Europa. Hij deed namelijk ook een remix voor het Duitse collectief Jazzanova. “Ik ontmoette ze in een club in Miami en het klikte meteen. Het zijn mensen met dezelfde denkwijze. Het maakt dan niet uit wat voor soort muziek je maakt, zolang het goed is.” Minder bekend is hij met Europese hip hop acts, behalve demo’s die hij regelmatig in z’n handen geduwd krijgt. “Ik weet je geen namen te noemen, omdat ik voornamelijk naar oude muziek luister. Ik luister eigenlijk niet eens echt naar Amerikaanse hip hop.” Hij blijkt zowiezo weinig nieuwe muziek te kennen. Zo rapte hij op het nummer ‘Loop Digga’ al “I’m that type of nigger who don’t like to hear the same shit over and over, so I don’t listen to the radio”. Madlib: “Ik weet dat ik het eigenlijk zou moeten volgen, maar ik ben altijd aan het werk en heb er geen tijd voor.” De ambitie om zelf voor een echt groot publiek te gaan door een hit te scoren is er niet. “Een hit? Er echt voor gaan zitten? Nah. Ik kijk niet naar muziek alszijnde een hit. Ik denk niet eens dat ik het zou willen als ik zo zie wat er gebeurt met mensen die ooit echt hebben gescoord.”
The fam
Lootpack is de crew waar Madlib in 1995 voor het eerst mee ten tonele verscheen en waarmee hij in 1999 voor veel hip hop liefhebbers het klassieke album ‘..’ uitbracht. Het is nu al zo’n drie jaar geleden dat Lootpack in de originele bezetting iets heeft laten zien. ”Eigenlijk bestaat Lootpack alleen uit Wildchild en Romes. Ik heb een aantal van de beats gedaan, maar momenteel ben ik alleen maar bezig met het maken van albums. Romes en Wildchild proberen hun naam nu solo te vestigen.” Otis Jackson Sr., de vader van Madlib, was een gerespecteerde soul muzikant in de jaren zeventig. Hij was degene die in Lootpack geloofde toen ze niet werden opgepikt door labels en heeft ervoor gezorgd dat ze hun eerste 12” independent uit konden brengen. Madlib heeft ondanks zijn vele samenwerkingen met andere artiesten en uitstapjes naar andere genres nog nooit iets met zijn vader opgenomen.”Maar dat gaat binnenkort wel gebeuren. We zijn het wel van plan, maar daar moet ik echt iets speciaals van maken.” Wanneer het eerste nummer van Madlib’s dochtertje uit gaat komen is nog onbekend. “M’n dochter heeft een drumstel en een gitaar, maar ze is er nog niet klaar voor. Binnenkort. Ze is nu zeven.”
7 gewetensvragen
Zou je ooit beats maken voor een wack emcee met geld?
Ik denk dat ik dat al eens gedaan heb..haha, nah I’m playing. De fans zouden dat moeten vertellen.
Doe je aan sample clearance?
Volgende vraag, haha.
Hoe denk je over synthetische geluiden, aangezien je er bijna geen gebruik van maakt?
Hm, ik heb veel synthesizers. Moogs. Het is cool, maar ik doe er niet veel mee. I ain’t hating, it’s just not my thing.
Voor welke artiest zou je nog echt graag producties willen doen?
Dat doe ik nu eigenlijk al. Van twee weet je het eigenlijk al; MF Doom en Jay Dee. En er komen nog een aantal geheimen aan!
Zie je jezelf naast het zijn van producer ook als emcee?
Meer deejay dan emcee. Dat is hoe ik ben begonnen. Je moet deejay zijn om een bepaald soort geluid of gehoor te krijgen, want als je kan mixen kun je nog beter beats maken.
Heb je je broertje Oh No wat bijgebracht op het producers vlak?
Een paar kleine dingen, maar zijn sound is zijn sound. Hij rommelde vroeger altijd in m’n studio als ik er niet was.
Wat kunnen we in de nabije toekomst allemaal nog van je verwachten?
Teveel om op te noemen. Er komen in ieder geval een hoop instrumentale albums uit op vinyl. Beats die emcees hadden kunnen kopen, maar dat niet hebben gedaan. En Crate Diggers Palace Archives; van het Crate Diggers Palace label van ’94 tot ’98. Ik heb geld gekregen van Busta voor een paar nummers. Ik weet niet waarvoor hij ze gaat gebruiken. Ook voor De La Soul en Talib Kweli komt er iets aan. Normaal maak ik cd's met zo’n honderd beats en stuur ze rond. Vroeger maakte ik ze echt elke week, maar nu ben ik te vaak op pad.
|
